Beginletter: ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ

Wie is Hij? De onuitsprekelijke.
Die Zichzelf genoeg is. De Enige.
Schepper van alles.
Tegelijkertijd de communie van personen.
In deze communie schenkt men elkaar de volheid van het ware,
goede en schone.
Vóór alles echter: de Onuitsprekelijke.
Al heeft Hij tot ons toch over Zichzelf gesproken.
Ook toen Hij de mens naar zijn beeld en gelijkenis schiep.
In de Sixtijnse polychromie heeft de Schepper een menselijke gedaante.
Hij is de Almachtige Oude Mens, lijkend op Adam die geschapen werd.

En zij?
'Man en vrouw schiep hij hen.'
Hun werd door God een geschenk gegeven.
Ze ontvingen het in zich - naar menselijke maat:
het zich aan elkaar geven, wederzijds,
dat in Hem is.
Beiden naakt...
Ze voelden geen schaamte zolang het geschenk bestond -
de schaamte zou met de zonde komen,
maar nu heerste de vervoering.
Ze leefden, zich bewust van het geschenk, hoewel ze het misschien niet eens konden noemen.
Maar ze leefden erin. Waren rein.
Casta placent superis; pura cum veste venite,
et manibus puris sumite fontis aquam - *
acht jaar lang heb ik die woorden elke dag gelezen,
wanneer ik naar het Wadowice gymnasium ging.

Oersacrament - het pure zichtbaar teken zijn van de eeuwige Liefde.

En wanneer ze 'één lichaam' zijn geworden
- wonderbare vereniging -
worden voorbij die horizont
het vaderschap en moederschap onthuld.
- Ze reiken dan naar de levensbronnen, die in hen zijn.
- Ze reiken naar het begin.
- Adam bekende zijn vrouw
en zij ontving en baarde.
Ze wisten: ze overschreden de drempel van de grootste
verantwoordelijkheid!

* Wat schoon is behaagt de goden; kom in schone kleren
en put met schone handen water uit de bron

Karol Wojtyla
Paus Johannes Paulus II (uit: Romeinse Triptiek)

De aarde kan nooit vrede bereiken
als zij in arm en rijk verdeeld blijft.
Wij kunnen nooit de liefde vinden
als wij haar niet aan alle mensen gunnen.

Laten wij dan wat wij hebben, delen.
dat wat wij hopen, verspreiden,
dat waarin wij geloven, doorgeven
aan allen die wij in vrede ontmoeten.

De weg gaat verder, eindeloos,
vanaf de deur waar hij begon.
Ik moet hem volgen, rusteloos,
tot ver achter de horizon.
Met rappe voeten, tot hij aan
een grote weg komt in 't verschiet.
Kruispunt van komen en van gaan.
En waarheen dan?
Ik weet het niet.

Uit de werken van Tolkien

Daar waar wij elkaar
altijd zullen herkennen en vinden...
is samen werken aan
ons Licht van binnen.

Verbonden in vertrouwen en verlangen,
naar die Liefde die ons allen verbindt.
De kracht van de innerlijke Zon,
die onze duisternis overwint.

Liberty

'Door het onvermogen het lijden van een ander
als je eigen lijden te ervaren,
kan het lijden blijven voortbestaan.'

Het spreekt uit de bijbel:
Jullie kunnen het!
God gelooft blijkbaar in ons,
grenzeloos vertrouwen.
Of we het waard zijn, weet ik niet,
maar ik vind het wel een fijne gedachte!

Nanda, 18 jaar (uit Kiezels juni '99)

Niet
wat ons wordt aangedaan
doet ons
òp of ondergaan
maar
onze wijze
van ernaar kijken
zal ons verarmen
of verrijken

Ellen van Monsjou-Krijger (uit: Dag Mam)

We gaan niet van vergissing naar waarheid,
maar van waarheid naar waarheid.

Je kunt niemand met de vinger wijzen
om wat hij doet omdat
hij op dat moment doet wat hij kan

We leren enkel uit ervaring.

Het wonder van het Licht?

Je moet er hard voor werken
om weer een weg vooruit te vinden
en niet alleen maar achterom te zien.

Het wonder is zo teer.
Je moet er zo behoedzaam over spreken.
’t Verdraagt geen grote woorden:
met pijn wordt het geboren.

Wees eerlijk: er is geen geboorte
zonder weeën, de wanhoop
en het niet meer weten.
Licht wordt in de duisternis geboren.

Maar wie die weg durft gaan,
de eenzaamheid, de pijn doorstaat,
in de nacht blijft hopen op het wonder,
zal zien: het hoge licht van God.

Hans Stolp

'In plaats van het goede voorbeeld te geven,
kun je het beter gewoon zijn.

Het is de enige eredienst waarmee je God dient;
het komt er op neer dat je in je eigen kracht moet staan,
dat je bent wat je zegt.

Het vinden van die kracht kan een leven lang duren.'

(uit Jonas febr. 2004)

Zolang er nog ergens iemand bestaat
met wie ik als mens kan spreken
vind ik ook wel de stilte
midden op straat
een stilte die niemand kan breken.

Een kostbare stilte van zuiver glas
dat ik zelf
met mijn stem heb geslepen
als ik er niet was
had niemand die stilte begrepen.

Maar als Hij er niet was
en Zijn stem was er niet
Dan was er van stilte geen sprake
Alleen maar van zwijgen
zo hard als graniet
en dat kan je doodeenzaam maken.
Maar de stilte,
dat is een tweestemmig lied,
waarin God en mens elkaar raken.

Guillaume van der Graft