Beginletter: ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ

Het licht verzand, de hoop gestrand,
wij voeden ons met as.
De dood verbant, het lijden brandt,
en niets is wat het was.

Maar telkens klinkt er weer een woord
waarin een nieuwe toekomst gloort;
geef dat iemand die het hoort
zijn kansen niet uit angst vermoordt,
maar luistert.

Het kruis zal bloeien als een roos,
en niemand raakt verloren in de nacht.
En wie met open oren voor het leven koos,
die geeft het woord een nieuwe kracht
en luister.

Wat is zal gaan

wat was zal komen in ons bestaan
om alle keren te leren wat is en wordt gedaan.

En de verhalen zullen zich vele malen herhalen
om telkenkere de grens te passeren
van tijd naar tijd
tot in eeuwigheid.

Coby Verheij-de Peuter

Wie aan dit bestaan verloren
nieuw begin heeft afgezworen,
wie het houdt bij wat hij heeft
sterven zal hij ongeleefd.

Tijd van leven om met velen
brood en ademtocht te delen.
Wie niet geeft om zelfbehoud,
leven vindt hij honderdvoud.

Huub Oosterhuis

Zó mens zijn
dat je ook medemens,
ook medeschepsel bent,

niet opgaan in jezelf,
niet leven
beneden je niveau,

op weg gaan naar de ander,
hem omringen met aandacht,
vechten voor z'n geluk,

zo mens zijn
dat je niet vereenzaamd,
niet verschrompelt,

zó mens zijn
dat je solidair bent,
je verantwoordelijk voelt,

dat je leeft,
leeft tot het uiterste,
samenleeft.

Er is een kleine troost
die herinnering heet.

Hopelijk kun je kracht putten uit het weten
dat overlijden niet betekent dat alles voorbij is,
maar dat in de geest
eeuwige verbondenheid en steun zal zijn
wanneer werkelijke liefde je verbindt.

Trouw is als een fundament,
geheid gestut in diepe gronden
in storm en drang rotsvast bevonden
om samen op te bouwen.

Trouw is als een sterk gebouw,
een vaststaand huis met open deuren
en lichte kamers vol van kleuren
om samen in te wonen.

Trouw is als een ruime plek
met zon en schaduw om te schuilen,
plaats om te lachen en te huilen
om samen van te leven.

Maar zoveel mensen trekken weg
en bouwen ver heen op het zand
een schamel hok in niemandsland
om eenzaam bij te sterven.

Simon J.D. ( uit Kiezels)

Een glimlach in je hart,
een plekje Vrede,
stilte, geborgenheid,
het goed Land dat op ons wacht.

Oase in een woestijn,
en oog van een cycloon,
een vaste steen in wielend water,
- de hand van God!
Je rustpunt, en je zwaartepunt,
je eigenlijke thuis,
waar je áltijd terug kunt keren,
in vriendschap met jezelf.
En al het loos lawaai
wordt om de tuin geleid!

Nikola-communiteit